Tuesday, December 7, 2021

پیام تبریک نهضت آزادی؛ انتخاب خانم آذر منصوری به سمت دبیر کل حزب اتحاد

 

 

بسمه تعالی

خواهر ارجمند سرکار خانم آذر منصوری

با سلام و احترام،

 برگزاری هفتمین کنگره سراسری و انتخاب سرکارعالی را به سمت دبیرکل حزب اتحاد ملت ایران اسلامی، صمیمانه تبریک می‌گویم.

انتخاب آن بانوی اندیشمند و متعهد به عنوان اولین بانوی ایرانی در سمت دبیرکل یک حزب سیاسی، نمودار تحول بزرگ اجتماعی در عرصه اجتماعی و سیاسی ایران محسوب می شود.

در شرایط حساس کنونی، برایتان سلامتی و توفیق تداوم خدمت و تقویت انسجام حزب اتحاد و جبهه اصلاحات را در راستای مطالبات تاریخی ملت و تقویت جنبش اجتماعی ایران مسئلت دارم.

محمد توسلی

دبیرکل نهضت آزادی ایران

16 آذر 1400

Friday, December 3, 2021

دادخواهی: حق مسلم و قانونی ملت

 

بسمه تعالی

                                          دادخواهی: حق مسلم و قانونی ملت

 بنیان‌ «قانون اساسی» بر تامین حقوق اساسی ملت استوار است تا «قدرت» از سلطه مطلقه بر مردم دور ماند و نتواند بر اساس منافع فردی و گروهی، پایه‌های استبداد و استثمار را تحکیم کند. از این رو و بنا بر فلسفه تاسیس و هدف عام و مشترک هر «نظام حقوق اساسی» در سراسر جهان، تحقق «نظم عمومی» و دستیابی به امنیت ملی پایدار و توسعه متوازن منوط به مشروط ساختن حکومت‌ها به رعایت «قانون دموکراتیک»
می باشد. به این دلیل است که قواعد آمره‌ای مانند «اصل تفکیک قوا» و «حقوق و حاکمیت ملت» تنها بخش تغییرناپذیر و مهم‌ترین اصول بنیادین هر قانون اساسی به شمار می‌روند.

«حق دادخواهی» و برخورداری شهروندان از «حق دادرسی عادلانه» افزون بر آن که از جمله اصولی است که در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به رسمیت شناخته شده‌ است، دلالت بر تساوی مطلق تمام شهروندان در برابر قانون دارد. لذا هر ایرانی حق دارد تا در محاکم صالح دادگستری به طرح شکایت از هر فردی در هر مقام و موقعیت سیاسی و اجتماعی و دینی مبادرت ورزد. این امر مهم‌ترین عاملی است که «استقلال نهاد قضایی» را تضمین می‌کند و قوه قضاییه را نه بازوی قدرت و بلکه در تراز حامی ملت و مدعی حقوق اساسی ارتقاء می‌دهد.

صرفنظر از ایراداتی که بر ساختار مدیریت کلان کشور در تمام عرصه‌ها و از جمله در حوزه‌های ناظر بر تصمیم‌سازی‌های مرتبط با مقابله با پاندمی کرونا می‌توان وارد ساخت و حتی محافظه‌کارترین رسانه‌های رسمی حاکمیت نیز قادر به انکار این واقعیات نیستند اصل «مسئولیت شهروندی» اقتضا می‌کند که افزون بر نهادهای رسمی کشور، ساختار مدیریت کلان کشور بپذیرد که نظارت مردم و نهادهای جامعه مدنی از جمله مطبوعات و احزاب آزاد و مستقل بر اجرای قانون، امری لازم و اجتناب‌ناپذیر است که موجبات هم‌افزایی جامعه مدنی در راستای رشد کارآمدی حاکمیت را فراهم می‌آورد. از این رو، بازداشت آقایان آرش کیخسروی، مصطفی نیلی و مهدی محمودیان فاقد وجاهت قانونی و اخلاقی به نظر می‌رسد و تداوم این بازداشت، نقض آشکار اصل 32 قانون اساسی جمهوری اسلامی و نافی الزامات ناظر بر قانون آیین دادرسی کیفری به شمار می‌رود.

نهضت آزادی ایران یادآوری می‌کند که محبوس و محصور ساختن فعالان سیاسی و مدنی و فرهنگی کشور، برای نظام جمهوری اسلامی ایران که برخاسته از انقلابی مردمی با مطالبات و شعارهای آزادی‌خواهانه و عدالت‌طلبانه بود و مهم‌ترین ایراد نظام پهلوی را در «استبداد» و «خودکامگی» اعلام می‌کرد، اعتباری ایجاد نمی‌کند، بلکه موجب سقوط سرمایه اجتماعی و امید و اعتماد مردم می‌شود. از این رو، توصیه می‌کند که در اسرع وقت و تا هزینه‌های اجتماعی این سنخ اقدامات غیراصولی و مغایر منافع ملی، لطمات جبران‌ناپذیر بیشتری ایجاد نکرده است، نامبردگان آزاد شوند. چنان‌چه این ادعا پابرجاست که عملکرد ایشان به واقع موجب اضرار به جامعه و امنیت کشور را فراهم آورده است، در دادگاه‌های عمومی و علنی در پرتو ضوابط دادرسی عادلانه به این اتهامات رسیدگی شود.

نهضت آزادی ایران فارغ از نفی یا تایید مواضع و عملکرد زندانیان سیاسی از جمله افرادی مانند آقای کیوان صمیمی یا خانم نرگس محمدی، با تاکید بر حقوق شهروندی آنان، باور دارد که تداوم حضور این شخصیت‌ها در زندان، دستاوردی در راستای تامین امنیت یا بقای نظام ندارد، بلکه موجبات امنیتی کردن جامعه و زمینه یاس و سرخوردگی عمومی از روند درون‌زا و مسالمت‌آمیز تلاش‌های اصلاح‌طلبانه را فراهم می‌آورد.

نهضت آزادی ایران در آستانه چهل و سومین سالروز تصویب قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در سال 1358 و با پایداری بر حاکمیت قانون، آزادی و ارزش‌های دموکراتیک آن میثاق ملی، امیدوار است و همچنان تلاش می‌کند تا با رفع رسوبات استبداد و استبدادزدگی از عرصه‌های سیاست، فرهنگ و اقتصاد، همه ارکان قدرت و تمام آحاد مردم را به ضرورت مسئولیت‌پذیری و تعهد به قانون و نظم و امنیت و عدالت رهنمون سازد. همچنین باور دارد که تحقق حقوق اساسی و حاکمیت ملت، پیش‌نیاز بهبود و توسعه متوازن و پایدار و یگانه راه سامان یافتن کشور و عبور از ابربحران‌های جاری این سرزمین است.

نهضت آزادی ایران

12 آذر 1400

Thursday, December 2, 2021

بحران آب اصفهان، پیامد بحران مدیریت کلان کشور در عدم تمکین به حقوق و حاکمیت ملت

 

بسمه تعالی

بحران آب اصفهان، پیامد بحران مدیریت کلان کشور در عدم تمکین به حقوق و حاکمیت ملت

 

پذیرش اعتراض مسالمت آمیز مردم و گفت وگو، راهکار حل بحران های کشور

 

اعتراضات به‌حق هفته‌های اخیر مردم اصفهان به وضعیت آب در این شهر و استان به دو رویداد شاخص در دو جمعه متوالی - ۲۸ آبان و ۵ آذر- منجر شد که می‌توان اولی را از حیث هدف و نیز مسالمت‌آمیزبودن رفتار مردم و واکنش حاکمیت، «جمعه آبی» و دومی را به دلیل رفتارهای خشن و بی‌رحمانه در قبال معترضان، «جمعه سیاه» نامگذاری کرد. این اعتراضات، ریشه در دهه‌ها تصمیمات و اقدامات نادرست حاکمیتی، بحران ناکارآمدی در مدیریت کشور و انباشت فزاینده مشکلات بنیادین در حوزه محیط زیست و سایر حوزه‌های کلیدی کشور دارد که نه فقط اصفهان، بلکه بقای ایران را به مخاطره افکنده است؛ مواردی چون اصلاحات ارضی در دوران پهلوی و استقرار صنایع آب‌بر در مناطق خشک و کم‌آب کشور پس از انقلاب که بحران را روزبه‌روز گسترده‌تر ساخته است. وضعیت اسفناک بحران آب مختص استان اصفهان نیست، بلکه بخش‌های مختلف کشور از جمله خوزستان، چهارمحال بختیاری، سیستان و بلوچستان و حتی مناطق مرکزی مانند تهران و البرز و قزوین را هم درگیر کرده است. فارغ از دلایل فنی بروز مشکلات و راه‌حل‌های آن‌ها، در ارتباط با تظاهرات اعتراضی کشاورزان و مردم اصفهان موارد زیر قابل توجه است:

الف: اعتراضات اخیر در بستر خشک زاینده‌رود نقطه عطفی در فرایند جنبش حق‌طلبی مردم ایران است که نکات و آموزه‌های آن، به‌ویژه مقایسه آنچه در دو جمعه متوالی رخ داد، باید مورد توجه مردم و مسئولان قرار گیرد:

۱. بحران اصفهان و پیامدهای آن از جمله فرونشست زمین به حدی‌ فراگیر شده که همه اقشار اعم از روستایی و شهری، زن و مرد، پیر و جوان، و فقیر و غنی را با هر دیدگاه اعتقادی و سیاسی به میدان آورده است. بنابراین حاکمان باید بدانند بحران‌های زیست‌محیطی همچون بی‌آبی از قدرت بسیج‌ بالایی برخوردار هستند.

۲. در جمعه ۲۸ آبان، صنف کشاورزان که از چند روز قبل تحصن بر بستر رودخانه را سازماندهی کرده بود، به نوعی رهبری اعتراضات را به‌عهده داشت و توانست خیل عظیم جمعیت شهری را با خود همراه کند و نهایتا نمایندگان آن، طرف مذاکره با حاکمیت قرار گرفتند. اما در جمعه ۵ آذر، این رهبری مشخص و منسجم حضور نداشت.

۳. در جمعه ۲۸ آبان، مردم اصفهان به نحوی آشکار نشان دادند که هدفشان از این حضور و اعتراض گسترده، بروز کنشی براندازانه یا اقدامی با ماهیت متعارف سیاسی نبوده است و صرفاً از مدیریت کلان نظام، انتظار کارآمدی در حل مشکلات و معضلات جاری را دارند. این هدف‌گذاری هوشمندانه و پرهیز از سیاسی کردن بحرانی اجتماعی، زمینه برخورد خشونت‌آمیز و امنیتی را لااقل در این مرحله به حداقل رساند و کمک کرد تا گروه‌های مختلف مردم و حتی طرفداران سنتی نظام، در این گردهمایی بزرگ زیست‌محیطی حضور داشته ‌باشند. چنین رویکردی نشان داد که همچنان، راه‌کارهای موثر اصلاحی در راستای وارد کردن فشار بیشتر افکار عمومی بر مسوولان امر وجود دارد. اما در جمعه ۵ آذر، خشونت بکار رفته از سمت نیروهای نظامی- امنیتی، تظاهرکنندگان را به سوی شعارهای تند سیاسی سوق داد و بهانه به دست کسانی داد که به دنبال برخورد خشونت‌آمیز بودند.

۴. سیاست‌ها و روش‌های هوشمندانه بکار رفته درگردهمایی مردم اصفهان در جمعه ۲۸ آبان با تجربه‌اندوزی از پیامدهای اعتراضات نزدیک به یک دهه اخیر، به‌ويژه اعتراضات آبی کشاورزان اصفهانی و مردم خوزستان، به خوبی در راستای  مطالبه کارآمدی از نظام تنظیم شده بود. پرهیز از شعارهای تند سیاسی له یا علیه مسئولان نظام، دوری از اقدامات خشونت‌آمیز، انتخاب بستر زاینده‌رود در کنار پل خواجو که فرصت را از کسانی گرفت که ممکن بود به اسم معترضان در خیابان‌ها و سایر فضاهای عمومی دست به خرابکاری بزنند، استفاده از ظرفیت‌های مذهبی در شعارهای معترضان، پرهیز از شعارهایی که تنش‌های قومی و استانی را تشدید می‌کند و هماهنگی فعالان فضای مجازی و کنشگران میدانی از جمله موارد قابل توجهی است که می‌تواند الگویی برای سایر اعتراضات مدنی و اجتماعی کشور قرار گیرد. در جمعه ۵ آذر، برخی از این سیاست‌ها و روش‌ها، چه بسا با هدایت نیروهای نظامی و امنیتی، تغییر کرد و نتایج ناگواری در برداشت.

۵. برخورد مسئولان نظامی و امنیتی استان اصفهان با معترضان، دست کم تا پایان گردهمایی عظیم روز جمعه ۲۸ آبان، قابل قبول بود. سایر مسئولان امر نیز با ادبیاتی همدلانه با معترضان مواجه شدند. صدا و سیمای استانی و ملی نیز با پوشش اخبار وقایع اصفهان، رویکردی متفاوت از گذشته در پیش گرفت که تصمیم منطقی به نظر می‌رسد. از طرفی این تجربه نشان می‌دهد نظام چنانچه اراده کند می‌تواند برخورد اصولی با اعتراضات داشته باشد و از این پس بهانه‌هایی همچون مبتدی‌بودن و بی‌تجربه‌بودن نیروها پذیرفته نیست. اما در جمعه ۵ آذر، حاکمیت بار دیگر، از در خشونت وارد شد و به‌جای مذاکره و اقناع تظاهرکنندگان، برخورد قهری و شلیک مستقیم را ترجیح داد که نتیجه آن، چیزی جز افزایش نفرت و عصبانیت مردم و تعمیق شکاف ملت - حاکمیت نیست.

 

ب. وقایع این روزهای اصفهان که در امتداد اعتراضات کشاورزان اصفهانی و کشتن احشام در برابر استانداری اصفهان و همچنین، اعتراضات گسترده مردم خوزستان و برخورد خشنی قرار دارد که در تابستان گذشته صورت گرفت، طی چنددهه اخیر بی‌سابقه است و قطعا آخرین مورد نیز نخواهد بود. حل ریشه‌ای مشکلات و پایان‌دادن منطقی به این اعتراضات، تنها با تغییر سیاست‌ها در عرصه آب و حتی محیط‌زیست به سامان نمی‌رسد و منوط به اصلاح ساختارها و سیاست‌های نظام در عرصه‌های کلان مدیریتی و پذیرش نگرش انسان‌محور و تن‌دادن به حقوق اساسی و حاکمیت ملت است که مصادیق اصلی آن بدین قرار هستند:

 

۱. بحران آب همچون سایر بحران‌ها ریشه در ناکارآمدی نظام سیاسی و انباشت مسایل پاسخ داده نشده در عرصه‌های گوناگون سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی دارد. این عارضه به نوبه خود ناشی از برخی اشکالات قانون اساسی، عدم تمکین کامل حاکمیت به قانون، نبود گردش قدرت در نهادهای کلیدی بر اساس خواست مردم، فقدان شایسته‌سالاری در نظام مدیریتی کشور است. پیامد چنین وضعیتی، حاکم نبودن ملت بر سرنوشت خویش و تامین منافع اقلیت صاحبان قدرت و ثروت به جای «خیر عمومی» است. بنابراین راه حل ریشه‌ای غلبه بر مشکلات و بحران‌های جاری نیز، اصلاح بنیادین ساختار حقیقی و حقوقی نظام است.

۲. هر راه حلی برای بحران آب، مستلزم برقراری عدالت برای همه مردم ایران‌زمین در هر استان و در هر شغل و پیشه‌ای است. راهکارها نباید به گونه‌ای اتخاذ شوند که احساس تبعیض را در میان بخشی از صاحبان حق ایجاد کند. شاهد آن‌که یکی از دلایل گسترش یافتن اعتراضات اصفهان به روز جمعه ۵ آذر، باور برخی شهروندان مبنی بر عدم توجه به جریان دائمی آب زاینده‌رود در توافقات بین صنف کشاورزی و حاکمیت بود.

۳. به طور خاص در مورد بحران آب، بسیاری از راه‌حل‌های فنی اساسی همچون تغییر الگوی کشت و استفاده از فناوری‌های روزآمد، نیازمند منابع مالی و بهبود اقتصاد کشور است. این مهم نیز محقق نمی‌شود مگر بهبود رابطه با دنیا در راستای منافع ملی، تسریع مذاکرات بازگشت به برجام و رفع تحریم‌های وضع‌شده علیه ایران. و البته تاکید بر این نکته نیز ضروری است که حل ریشه‌ای این بحران ها، زمان‌بر بوده و با راه‌حل‌های کوتاه‌مدت و مقطعی نمی‌توان به نتایج مثبت پایدار دست یافت.

۴. حاکمیت در قبال سایر اعتراضات مدنی پیش رو، الگوی گردهمایی جمعه ۲۸ آبان در اصفهان را به منظور تحقق اصل ۲۷ قانون اساسی که می‌گوید «تشکیل‏ اجتماعات‏ و راه‏‌پیمایی‌ها، بدون‏ حمل‏ سلاح‏، به‏ شرط آن‏ که‏ مخل‏ به‏ مبانی‏ اسلام‏ نباشد آزاد است‏»، ملاک عمل قرار دهد. پذیرش حق اعتراض و حضور گسترده شهروندان و گفت‌وگوی با آن‌ها، ضمن انتقال مستقیم و صریح مطالبات، عرصه را بر مسئولان و فن‌سالارانی که در شرایط عادی ممکن است در راستای منافع تنها بخشی از جامعه رفتار نمایند تنگ خواهد کرد و با افزایش کارآمدی، برآیند تصمیمات، در کل به نفع جامعه خواهد بود. اما اعمال خشونت و شلیک به معترضان و آسیب‌رساندن به آن‌ها، خون‌هایی خواهد ریخت که عاقبت، گریبان آمران و عاملان آن را خواهد گرفت.

۵. گردهمایی، تظاهرات و سایر مصادیق بروز اعتراض و نارضایتی مردم در صورتی به سرمنزل مقصود می‌رسد که از رهبری و سازماندهی اجتماعی برخوردار باشد. اما سیاست حاکمیت در دهه‌های اخیر به گونه‌ای بوده که تشکل‌های صنفی و سیاسی را محدود و منهدم سازد. این کار شاید به زعم حاکمیت در کوتاه‌مدت و میان‌مدت به نفع نظام باشد، اما در نهایت در نبود تشکل‌هایی که حاکمیت را نسبت به وظایفش پاسخگو ساخته و مجرای ارتباط حاکمیت و ملت باشند، منجر به انباشت ناکارآمدی شده و قیام‌های غیر قابل پیش بینی  را در پی‌خواهد داشت که کیان دولت و ملت و کشور را با خطرات جدی تری مواجه خواهد ساخت.

 

نهضت آزادی ایران، ضمن حمایت از حقوق مردم اصفهان و سایر مردم عزیز ایران و ابراز همدردی با آسیب‌دیدگان وقایع جمعه گذشته و مطالبه آزادی هرچه سریعتر دستگیرشدگان، از ملت بزرگ ایران درخواست می‌کند تجربه رخدادهای دو جمعه اخیر در اصفهان را همیشه در نظر داشته باشند و مبارزه مسالمت‌آمیز را - ولو در سخت‌ترین شرایط و تحت خشن‌ترین اعمال از سوی حکومت - سرلوحه مطالبه‌گری‌های خود قرار دهند. همچنین به حاکمیت هشدار می‌دهد فرصت برای افزایش کارآمدی نظام، مقابله با فساد و تحقق عدالت در عرصه‌های مختلف، محدود و مستلزم اتخاذ تصمیمات عقلانی و دشوار است. چنانچه نظام سیاسی اولا نخواهد به حاکمیت ملت و اصلاح قانون اساسی تمکین کند و ثانیا نتواند با ارایه راهکارهای موثر و عادلانه و همراهی مردم را با گفت وگو در مواجهه با بحران‌هایی همچون بحران آب به دست آورد، اعتراضات گسترده مردمی بار دیگر پدید خواهد آمد و چه بسا این بار شرایط به گونه‌ای پیش رود که منجر به فروپاشی سیاسی و اجتماعی و نقض تمامیت ارضی ایران شود. فاعتبروا یا اولی الابصار.

 

نهضت آزادی ایران

11 آذر 1400

 

 

Friday, November 5, 2021

تکذیب روایت خلاف واقع در رخدادهای خرداد ۱۳۶۰

 

بسمه تعالی

تکذیب روایت خلاف واقع در رخدادهای خرداد ۱۳۶۰

 در روزهای پس از درگذشت مرحوم دکتر ابوالحسن بنی‌صدر، قطعه فیلم کوتاهی از سخنان ایشان در فضای مجازی منتشر شد که به بیان بخشی از مسایل مربوط به خرداد ۱۳۶۰ می‌پردازد و ادعا دارد: «آقای مهندس بازرگان هم ساعت ۲ بعدازظهر [25 خرداد] و بعد از صحبت‌ آقای خمینی [مبنی بر ارتداد جبهه ملی ایران] اون اطلاعیه کذایی را [صادر کرد] و با این که صبحش، خانمش را فرستاده بود آنجا پیش همسر من که بعدازظهر مجاهدین میان با ۷۰ هزار مسلح. من خندیدم و گفتم این‌ها شما را دست انداخته‌اند.»

در ارتباط با این سخنان، طرح چند نکته لازم به نظر می‌رسد:

1.     صرفنظر از این که این فیلم تقطیع و تحریف شده و یا نشده و اصالت داشته باشد و نیز، فارغ از این که ادعای مطرح شده با بیانات پیشین آقای بنی‌صدر مبنی بر آن که در روزهای آخر که مخفی بود، دیدار یا ارتباطی با زنده‌یاد مهندس بازرگان نداشته است، هیچ یک از یاران ایشان که همان روز با ایشان جلسه داشتند و همچنین اعضای خانواده مهندس بازرگان، هرگز چنین مطلبی را به نقل از ایشان یا همسر بزرگوارشان نشنیده‌اند و کاملاً خلاف واقع است زیرا چنین مطلب مهمی هرگز در جمع یاران و محافل خانوادگی بازگو نشده است.

2.      یادآوری می‌کند که مشی زنده‌یاد مهندس بازرگان پس از پیروزی انقلاب اسلامی، امری آشکار و همواره متمرکز بر شیوه‌های اصلاح‌طلبانه و مشوق پرهيز از تشنج و خشونت بود و هيچ‌گونه سنخيتی با خشونت و اعمال زور، شهرآشوبى و دوقطبي‌سازی جامعه و روش‌هایی ندارد که بانیان جنگ قدرت از هر دو سوی حاکمان تمامیت‌خواه و رهبران مطلق‌گرای سازمان مجاهدین خلق در آن روزگار به راه انداخته بودند و از آن بهره می‌بردند.

3.      اطلاعیه‌ای که آن فیلم به مهندس بازرگان نسبت می‌دهد، در واقع اطلاعیه نهضت آزادی ایران در تاریخ ۲۵ خرداد ۱۳۶۰ است که در بند پایانی آن خطاب به هموطنان عزیز آمده است: «هوشیار باشید تشنجات و تجاوزات خیابانی به ضرر جمهوری اسلامی و به نفع بیگانگان است.» و همانگونه که مشخص است، این هشدار به معنای مخالفت صریح با حضور میلیشیای سازمان مجاهدین خلق در خیابان است. خاطرات مکتوب و تصویری فراوانی از زنده‌یاد دکتر ابراهیم یزدی و همچنین یادداشت‌هایی از مهندس محمد توسلی به دفعات منتشر شده است که به صراحت با مشی مسلحانه سازمان مجاهدین و تقابل‌آفرینی‌های دو سویه آن دوران مخالف بوده و چنین مواضع و عملکردی را در همان زمان، بر خلاف منافع ملی و فرآیند گذار به دمکراسی ارزیابی ‌کرده‌اند.

نهضت آزادی ایران طبق اسناد تاریخی فراوانی که در تابستان خشونت‌بار 1360 منتشر کرده است و هم ‌اکنون در دسترس عموم قرار دارد، یادآوری می‌کند که در تاریخ 21 مرداد 1360 و بنا بر بیانیه شماره 1586 با عنوان «نامه مهندس بازرگان به خبرگزاری پارس و تکذیب ملاقات با آقای بنی‌صدر» که تصریح می‌کند: «آقای دکتر یزدی پس از انتخاب آقای بنی‌صدر به ریاست جمهوری، هیچ ملاقاتی با ایشان نداشته و شخص مهندس بازرگان هم حدود یک هفته پیش از عزل ایشان از فرماندهی کل قوا به همراه عده‌ای از نمایندگان مجلس، دیداری با ایشان داشته و توصیه کرده اند که آبرومندانه استعفا دهد» یادآور می‌شود که ادعای مطرح شده در آن فیلم، اساساً خلاف واقع است.

نهضت آزادی ایران در آن برهه تاریخی با درک شرایط سیاسی آن دوران و پیش‌بینی مخاطراتی که تقابل فزاینده میان مجاهدین و نیروهای طرفدار حاکمیت می‌تواند پدید آورد و منجر به بازتولید خشونت شود، طی اقدامات متعددی طرفین را به پرهیز از خشونت و مدارا نسبت به یکدیگر فرا خوانده است که از جمله می‌توان به بیانیه‌های «هشدار و اعلام خطر خطاب به حاکمیت» به تاریخ 23 فروردین 1360 و نیز نامه مورخ 12 اردیبهشت همان سال اشاره کرد که با عنوان «فرزندان مجاهد و مکتبی‌ام» شهرت یافت و طرفین را به پرهیز از منازعات خشونت‌آمیز و غیرعلنی و قانون‌شکنانه توصیه می‌کرد.

نهضت آزادی ایران با توجه به دلایل فوق اعلام می‌دارد که این برداشت از سخنان منتشر شده در فیلم یادشده که مهندس بازرگان، آقای بنی‌صدر را تشویق به ایستادگی با اتکاء به نیروهای مسلح سازمان مجاهدین خلق کرده است، روایتی خلاف واقع است و با اسناد فراوان و مسلم تاریخی و نیز با مشی مهندس بازرگان و یاران ایشان در نهضت آزادی ایران مغایرت‌های اساسی دارد.

نهضت آزادی ایران

13 آبان 1400

تخریب دوباره سنگ مزار زنده‌یاد دکتر ابراهیم یزدی

 

بسمه تعالی

تخریب دوباره سنگ مزار زنده‌یاد دکتر ابراهیم یزدی

به اطلاع می‌رساند که طی هفته‌های اخیر، سنگ مزار زنده‌یاد دکتر ابراهیم یزدی برای بار دوم توسط افراد ناشناس تخریب شد. این اقدام غیراخلاقی، ضمن آن که عملی سخیف به شمار می‌رود و نمی‌تواند نافی خدمات ارزشمندی باشد که آن زنده‌یاد در طول بیش از شصت سال در راستای تحقق حقوق و حاکمیت ملت عهده‌دار شد، مغایر اصول انسانی و نگرش فرادینی آموزه‌های قرآنی و سیره نبوی پیرامون تاکید بر احترام به درگذشتگان است.

یاران مرحوم دکتر ابراهیم یزدی در نهضت آزادی ایران اعلام می‌دارند که بنا بر تاکید خانواده ایشان، اقدام به تعویض و بازسازی سنگ مزار نخواهند کرد. این سنگ شکسته، حرمت انسانی شریف و خیرخواه را نمی‌شکند که در طول بیش از شش دهه، از مبارزه با استبداد و بی‌عدالتی و استیلای بیگانه کوتاه نیامد و بلکه، سندی است که قانون‌شکنی، اخلاق‌گریزی و ریاکاری افراد و جریاناتی را روایت می‌کند که به هیچ اصول انسانی، اخلاقی و حتی فقهی پای‌بند نیستند. ملت ایران، شایسته‌ترین داوران تاریخ‌اند و نه جهل‌آفرینان سرمست از باده قدرت و ثروت. یاد و راه دکتر ابراهیم یزدی استوار می‌ماند؛ چرا که «آزادی» خواسته‌ای ابدی است و مبارزان راه آزادی در قلوب مردم حضور دارند.

روابط عمومی

نهضت آزادی ایران

12 آبان 1400

Monday, November 1, 2021

تسلیت نهضت آزادی به احمد منتظری

 

بسمه تعالی

انا لله و انا الیه راجعون

برادر ارجمند جناب آقای احمد منتظری

در گذشت مرحوم حاج غلامعلی رستمی همسر خواهر گرامیتان را به جنابعالی و اعضای محترم خاندان زنده یاد آیت الله العظمی منتظری به ویژه خانواده آن مرحوم صمیمانه تسلیت می‌گویم. برای جنابعالی و خانواده محترم سلامتی، شکیبایی و توفیق تداوم ایستادگی و خدمت و برای آن مرحوم آمرزش و رحمت واسعه الهی مسئلت دارم.

محمد توسلی

دبیر کل نهضت آزادی ایران

هفتم آبان 1400 

Thursday, October 21, 2021

تسلیت نهضت آزادی ایران به مهندس میثمی

 

بسمه تعالی

بازگشت همه به سوی اوست

برادر آزاده و مجاهد راه آزادی، جناب آقای مهندس لطف‌الله میثمی؛

درگذشت خانم رودابه کمالی، یادگار همسر فرزانه و همراهتان زنده‌یاد بانو مریم روحانی، شخصیت اخلاقی و فرهنگی که معلمی اخلاق مدار و مولف آثاری در ادبیات کودکان بود  موجب تاثر و تالم گردید.

مرگ عزیزان، چون رودابه که همواره به او لطف و محبت داشتید اگرچه مایه حسرت و دلتنگی است، اما با صبوری و شکوری که شما در مراحل مختلف زندگی گذشته خودتان تجربه کرده‌اید این بار نیز با ایمان و توکل این سوگ را تحمل خواهید کرد.

برای آن مرحومه آرامش و رحمت بیکران الهی  و برای جنابعالی، خانواده محترم و سایر بازماندگان سلامتی، شکیبایی و توفیق تداوم خدمات آگاهی بخش مسئلت داریم.

محمد توسلی

دبیرکل نهضت آزادی ایرانَ

29 مهر 1400

Sunday, October 17, 2021

رخدادهای افغانستان و امنیت ایران

 

 

 

یادداشت محمد توسلی

رخدادهای افغانستان و امنیت  ایران

 

سابقه تاریخی

افغانستان پس از استقلال از ایران در قرن ۱۹ میلادی دارای نظام پادشاهی شد ولی در ۱۹۷۳میلادی در پی کودتای محمد داودخان، نظام پادشاهی برچیده و جمهوری افغانستان تاسیس شد. در ۱۹۷۸میلادی با برکناری محمد داودخان، جمهوری دموکراتیک افغانستان با مرام کمونیستی و پشتیبانی اتحاد جماهیر شوروی شکل گرفت. سپس، با اشغال آن کشور از سوی ارتش سرخ شوروی در دهه ۸۰ میلادی، نیروهای ضد کمونیست موسوم به «مجاهدین» سربر آوردند و به پیکار علیه ارتش اشغالگر و دولت دست نشانده آن پرداختند. در آن شرایط تاریخی و متاثر از فضای جاری جنگ سرد، آمریکا و متحدان منطقه‌ای آن، همچون کشورهای حاشیه خلیج فارس و نیز پاکستان بر آن شدند که از گسترش حوزه نفوذ شوروی در منطقه جلوگیری کنند و از این رو، از مجاهدین ضدکمونیست در افغانستان حمایت نظامی، مالی و تبلیغاتی کردند.رقابت‌ها و اختلافات میان نیروهای مجاهد افغان باعث ضعیف شدن آنها شد و فرقه طالبان با استفاده از فرصت، بر افغانستان تسلط یافت و حکومتی خشن و جنایتکار تشکیل داد. پس از حوادث ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، طالبان به اتهام پناه دادن به رهبران «القاعده» مورد حمله «ائتلاف نظامی» به رهبری آمریکا قرارگرفت ( 16 مهر 1380)  و حاکمیت استبداد دینی پنج ساله طالبان در افغانستان برچیده شد. اما فرقه‌های مختلف طالبان در بخش جنوبی و داخل پاکستان به فعالیت خود ادامه دادند.

حضور نظامی دو دهه نیروهای ائتلاف نظامی آمریکا و اروپا در افغانستان اگر چه تغییرات فرهنگی درسطح ساکنین شهرها به ویژه اقوام تاجیک و ازبک فارسی زبان داشت اما ساختار مدیریت وابسته به امریکا و مقاومت و کارشکنی طالبان نتوانست زمینه اصلاح زیرساخت های لازم برای انسجام اقوام مختلف و توسعه جامعه افغانستان را فراهم سازد. به قول زنده یاد دکتر ابراهیم یزدی «در کوله‌بار سربازان امریکایی، دموکراسی یافت نمی‌شود».

 بررسی روابط و مناسبات جمهوری اسلامی ایران با افغانستان در این دوره از جمله همکاری نیروهای قدس سپاه پاسداران در جریان شورش هرات و یاری رسانی برای خلع امارت اسلامی از قدرت و کشتار دیپلمات‌های کنسولگری ایران در مزار شریف در مرداد 1377 و پیامدهای آن نیاز به بررسی بیشتر و فرصت دیگری دارد.


 

مذکرات دوحه

با توجه به چالش‌ها و هزینه های بسیار سنگین انسانی و مالی حضور آمریکا در افغانستان و عدم موفقیت در ایجاد امنیت و دولت و ملتی منسجم و پایدار از یک سو و اشغال بخش‌های زیادی به ویژه مناطق جنوبی افغانستان توسط طالبان و اقدامات مستمر ایذایی که موجب ناامنی و کشتار مردم افغانستان و سربازان آمریکایی می‌شد، نهایتا آمریکا اجبارا تصمیم به خارج ساختن نیروهای نظامی خود از افغانستان می‌گیرد. در این راستا آمریکا در اسفند 1398 طی مذاکراتی در دوحه قطر با نمایندگان طالبان و توافقی که بعمل می‌آید نیروهای نظامی خود را از افغانستان خارج می‌کند. اگر چه جزییات این توافق منتشر نشده است، ظاهرا طالب‌ها متعهد شده‌اند که خطری از جانب افغانستان آمریکا و متحدانش در منطقه را تهدید نکند. با تسلیم شدن دولت مستقر جمهوری اسلامی افغانستان، نیروهای طالبان به سرعت در قسمت های اصلی افغانستان مستقر و دولت «امارت اسلامی افغانستان» تشکیل می‌شود، البته به جز ولایت پنجشیر که مردم آن با رهبری احمد مسعود و تشکیل «جبهه مقاومت ملی افغانستان» ایستادگی می‌کنند. گروه طالبان با کمک نیروهای نظامی پاکستان بخش‌هایی از پنجشیر را هم اشغال می‌کند، اما احمد مسعود در بخش‌های دیگری از پنجشیر ایستادگی می‌کند و زمینه مقاومت در سایر ولایت‌های افغانستان را با حمایت افکار عمومی به ویژه شهروندان افغان و نهادهای مدنی ایرانیان فراهم ساخته است.

عملکرد طالبان

در پی خروج  نیروهای نظامی آمریکا از افغانستان پس از مذاکرات و توافق در دوحه قطر و تحولات نظامی و سیاسی اخیر در آن کشور و نیز مذاکرات رسمی دولت ایران با نمایندگان طالبان، نگاهی راهبردی و انتقادی بر این مجموعه رخدادها ضرورت دارد. پیامدهای قابل پیش‌بینی حضور مجدد گروه طالبان در قدرت، با توجه به سابقه خشونت باری که در مبانی اعتقادی و عملکرد گذشته آنان دیده می‌شود و جنایات و مظالمی که این روزها از جانب این گروه تروریستی و جنگ‌طلب بر شهروندان افغانستان، به ویژه زنان و کودکان، روا داشته می‌شود، و نیز مخاطراتی که برای امنیت ملی ایران پیش بینی می‌شود، دلایل دیگری هستند که توجه و حساسیت دولت، جامعه مدنی ایران و روشنفکران مسئول را می‌طلبد.

طالبان عموما عقاید مذهبی افراطی اهل تسنن حنفی دارند و در همه سال‌های فعالیت و مبارزه قهرآمیزشان عمدتا مسلمانان را قربانی کرده‌اند و از قواعد بین‌المللی جنگ و عملیات نظامی پیروی نمی‌کنند. آنان به مراکز غیرنظامی حمله‌ور می‌شوند و کودکان، زنان و شهروندان بی‌گناه، بیشترین قربانیان حمله‌ها هستند. برخلاف ادعای مسلمانی، جنبش افراطی طالبان و عقاید خرافی و تبعیض‌آمیز آنان تناسبی با آموزه‌های عدالت‌خواهانه وآزادمنشانه اسلام و قرآن ندارد. آنان با آموزش زنان و دختران مخالفند و به مدارس و مراکز آموزشی حمله می‌کنند، مخالف سرسخت آزادی بیان و رسانه‌های مستقل هستند، به «دموکراسی» و «انتخابات آزاد» عقیده‌ای ندارند، به «تکفیر» باور دارند و نام نظام خودخوانده «امارت اسلامی افغانستان» را برای حکومت‌شان برگزیده‌اند که آشکارا به معنای تجدید حیات خلافت‌های تاریخی و مادام‌العمر عناصر فرقه‌ای و عدم پاسخگویی به الزامات زندگی شهروندی در جهان معاصر است.

تامین امنیت ملی

برخلاف نظر برخی از مقامات و نهادهای محافظه‌کار در ایران که طالبان امروز را متفاوت با طالبان 20 سال پیش تصور و اعلام می‌کنند، عهدشکنی‌ها و رفتارهای وحشیانه آنان پس از خروج غیرمسئولانه نیروهای ائتلاف از افغانستان نشان داده است که به ادعای تغییر رویکردها و روش‌های طالبانی و دستیابی به تفاهم و صلح در افغانستان نمی‌توان خوش‌بین و امیدوار بود و آن انگیزه را مجوزی برای «مذاکره» و «رسمیت بخشیدن» تلویحی به این جریان قرار داد.

پیروزی نظامی و سیاسی طالبان در واقع نفوذ تفکر جهادی و تکفیری در همسایگی مرزهای شرقی ایران، زمینه‌ساز نقض تمامیت ارضی، رشد فرقه‌گرایی و تهدیدی علیه امنیت ملی ایران و موجب نفی صلح و گسترش جنگ‌افروزی در خاورمیانه خواهد بود. از این رو، بر اساس منافع ملی و باورهای دینی ناشی از آموزه‌های عقلانی و رحمانی قرآن کریم، دولت‌های منطقه وظیفه دارند که ضمن اعلام موضع آشکار در قبال جنایات انسانی و تنگ‌نظری‌های مذهبی طالبان و به رسمیت نشناختن آن گروه در مقام دولتی رسمی در افغانستان، در قبال این تهدید عظیم مسئولانه رفتار کنند و مانع تشدید اوضاع در افغانستان و منطقه شوند.

پیامد توافق دوحه قطر در مرحله اول جلوگیری از هزینه های بیشتر اعتباری، انسانی و مالی آمریکا بوده است که خود را از این باتلاق نجات داد. در مرحله بعد، برنده این توافق حاکمیت پشتون‌هاست که اقلیت تاثیرگذاری در افغانستان هستند و پاکستان و چین از ظرفیت پشتون‌ها در مقابل هند و اختلاف‌های منطقه‌ای خود بهره‌برداری می‌کنند. کشورهای قطر، عربستان و ترکیه سایر کشورهای منطقه هستند که از این توافق بهره برداری خواهند کرد. متاسفانه، بازندگان این توافق ایران و هند هستند. اگرچه ایران در اولین واکنش‌های خود به خاطر خروج آمریکا از منطقه اظهار رضایت و شادمانی کرد، اما با توجه به حاکمیت پشتون‌ها که با نگاه تکفیری نسبت به شیعیان هزاره و ایران دشمنی اعتقادی و افراطی دارد، همواره این ظرفیت  وجود دارد که در دام سیاست‌های بیگانگان در منطقه علیه منافع ایران و ایجاد تنش قرار گیرد و بیش از گذشته در محاصره قرار دادن ایران همکاری کند. به همین مناسبت، این رخداد می‌تواند تهدیدی علیه منافع ملی ایران باشد و باید با تدبیر و به موقع از چنین مخاطراتی در شرق کشور پیش‌گیری شود.    


 

پشتیبانی از احمد مسعود

گروه طالبان عمدتا از دو گروه افراطی کویته و پیشاور (شبکه حقانی) تشکیل می شود که خط مشی هماهنگی ندارند. در ترکیب دولت امارت اسلامی افغانستان، شبکه حقانی عملاٌ اکثریت پست های دولت را در اختیار گرفته‌اند و نگاهشان تشکیل امارت اسلامی و در نهایت خلافت اسلامی در منطقه به رهبری امیرالمومنین منتخب خودشان با نگاه اسلام تسنن حنفی است. با توجه به این که این نگاه هماهنگ با پشتون‌های پاکستان و نزدیک به دیدگاه‌های القاعده و داعش در منطقه است، تثبیت حاکمیت طالبان در افغانستان در راستای امنیت منطقه و به ویژه امنیت ایران نیست. این واقعیت ها مسئولیت حاکمیت جمهوری اسلامی و تنظیم سیاست‌ها و مناسبات آینده را با افغانستان با چالش های جدی روبرو ساخته است.

دو راهکار برای پیشگیری از این مخاطرات مطرح شده است. راهکار اول حمایت از برنامه تجزیه افغانستان به دو بخش جنوبی پشتون‌ها که در حدود 40 در صد جمعیت افغانستان را شامل می شوند و با پاکستان هماهنگی نزدیکی دارند و بخش شمالی که عمدتا فارسی زبانان تاجیک، هزاره، ازبک و ... هستند که بیشتر ارتباط فرهنگی با ایران دارند. اما راهکار دوم حمایت از جبهه مقاومت ملی افغانستان به رهبری احمد مسعود است. مواضع و سخنان احمد مسعود نشان می‌دهد که مطالبات اکثریت شهروندان ساکن شهرهای افغانستان را نمایندگی می‌کند که با ارزش های جامعه مدنی آشنا هستند و با تاکید بر آموزه های قرآنی از خرافات مذهبی سنتی پرهیز دارند و به لحاظ فرهنگی با ایرانیان پیوند تاریخی بیشتری دارند.     

با توجه به چنین چشم اندازی از شرایط افغانستان، توصیه می‌شود که حکومت‌های جهان به ویژه دولت ایران با پرهیز از هرگونه رفتارهای خشونت‌آمیز، ضمن تعامل و حمایت از راهکار اول، وجدان عمومی مردم را به حمایت مدنی، سیاسی و دیپلماتیک از مقاومت اصیل و مظلوم پنجشیر فرا خوانند. «پنجشیر» فقط قطعه‌ای از خاک افغانستان و تنها سنگری در برابر مهاجمان افراطی طالبان نیست. «پنجشیر» نماد شرافت انسانی و مقاومت برای دستیابی به آزادی، عدالت و کرامت بشری در برابر ارتجاع مذهبی طالبان و سنگری در برابر خودکامگی و تمامیت خواهی مذهبی است. به همین مناسبت، نهضت آزادی ایران با انتشار دو بیانیه و چند توییت، ضمن تحلیل شرایط، مواضع و حمایت خود را از مواضع و مطالبات انسانی و برحق مردم افغانستان و جبهه مقاومت ملی افغانستان به رهبری احمد مسعود اعلام کرده که در این یادداشت از آنها استفاده شده است.

منبع: فصل‌نامه الکترونیکی پنام مردم- شماره 11 شهریور 1400

 

Saturday, October 16, 2021

کارنامه ابوالحسن بنی صدر

 

 

 

بسمه تعالی

کارنامه ابوالحسن بنی صدر

 

تِلکَ أُمَّةٌ قَد خَلَت لَهَا مَا کَسَبَت وَلَکُم مَّا کَسَبتُم وَلاَ تُسأَلُونَ عَمَّا کَانُوا یَعمَلُونَ  (بقره/ 134)[1]

 

دکتر ابوالحسن بنی صدر (1400 – 1312)، اولین رئیس جمهور منتخب جمهوری اسلامی ایران، پس از 88 سال عمر طولانی و خدمات و چالش‌هایی که در طول زندگی خود با آن‌ها روبرو بود، در روز 17 مهرماه دار فانی را وداع گفت و به ابدیت وجهان باقی پیوست. ضمن عرض تسلیت به خانواده محترم، فرزندان و همه علاقه‌مندان ایشان، آمرزش و رحمت بیکران الهی برای آن مرحوم مسالت داریم.

در این فاصله، قضاوت‌های متفاوتی از سوی گروه‌های اجتماعی مختلف در باره کارنامه و عملکرد آن روانشاد ارایه شده است. طبق آموزه قرآنی که در بالا به آن اشاره شد، امروز آقای بنی صدر با اعمال خود محشور است و ما  نیز با اعمال خودمان محشور خواهیم بود. آن چه اکنون برای جامعه ما باید مطرح باشد این واقعیت است که کارنامه او چه درس ها و عبرت هایی برای امروز و فردای جامعه ما دارد:

1-    زندگینامه آقای بنی‌صدر نشان می‌دهد که او چه در دوران فعالیت های دانشجویی، اجتماعی و سیاسی در داخل و خارج از کشور تا سال 57 و چه در چهار دهه پس از خرداد 60، با توجه به زمینه های فرهنگی خانوادگی و تاثر از فعالیت در انجمن‌های اسلامی دانشجویان و جبهه ملی دوم، همواره بر منافع ملی، استقلال و آزادی‌خواهی، باورهای اسلامی و راه دکتر مصدق تاکید داشت و این ایستادگی و پایداری او در این راه پر فراز و نشیب در طول زندگی او می‌تواند برای جامعه ما آموزنده باشد.

2-    به رغم ظرفیت انسانی و دانش اجتماعی و اقتصادی بالا و تلاش گسترده او در عرصه های مختلف، دستاورد اجتماعی او متناسب با سرمایه‌گذاری‌های سنگین او نیست. زیرا با توجه به خصوصیات ویژه شخصیتی کمتر تن به کار جمعی و نهاد سازی در عرصه عمومی داد و متاثر از فرهنگ استبدادی جامعه، عموما به کارهای فردی همت گماشت و نهادهای اجتماعی مورد نیاز جامعه برای ادامه راهش بنیان‌گذاری نکرد.

3-    پس از انقلاب 57، او خود را شایسته‌ترین نامزد برای سمت ریاست جمهوری می‌دید و هماهنگ با سایر نیروها و اشخاصی که در پی قدرت بودند از انتقاد و حمله به دولت موقت کوتاهی نکرد. اما مهندس بازرگان و همراهان ایشان پس از انتخاب آقای بنی صدر به ریاست جمهوری، در مراحل مختلف از جمله در مجلس اول، به خاطر مشروعیت رای ملت، از او حمایت و دفاع کردند.

4-    پس از انتخاب او به ریاست جمهوری و تصدی ریاست شورای انقلاب، جنگ قدرت با حزب جمهوری اسلامی و روحانیتی که با نگاه اسلام فقاهتی برای تصاحب یکدست قدرت برنامه‌ریزی کرده بود، آغاز شد. رویدادهای سال 59 تا خرداد 60، به ویژه پس از آغاز جنگ تحمیلی و انتصاب آقای بنی صدر به سمت فرماندهی کل قوا از سوی آقای خمینی این تقابل را تشدید می سازد. نامه 25 بهمن 59 آقای هاشمی رفسنجانی به آقای خمینی:«...قبل از انتخابات به شما عرض کردم که بینش آقای بنی‌صدر مخالف بینش اسلام فقاهتی است که برای اجرای آن تلاش می‌کنیم ...»، علت اصلی مخالفت با آقای بنی‌صدر را تبیین می‌کند. پیامد رخداد 14 اسفند 59 و تحمیل دولت آقای رجایی از سوی محافظه‌کاران مجلس اول به رئیس جمهور، این تقابل سخت قدرت با آقای بنی‌صدر را تشدید کرد. سرانجام نامه 22 اسفند دکتر بهشتی به آقای خمینی:« ...دو گانگی موجود میان مدیران کشور بیش از آنکه جنبه شخصی داشته باشد به اختلاف دو بینش مربوط می شود. یک بینش معتقد و ملتزم به فقاهت و اجتهاد، اجتهادی که در عین زنده بودن، باید سخت ملتزم به وحی و تعهد در برابر کتاب و سنت باشد، بینش دیگر در پی اندیشه‌ها و برداشت‌های بینابین که نه از وحی بریده است و نه آن چنان که باید و شاید در برابر آن متعهد و پایبند و گفته‌ها و نوشته‌ها و کرده‌ها بر این موضوع بینابین گواه...»، موجب تصمیم‌گیری آقای خمینی برای حذف آقای بنی صدر و رخداد خونین خرداد 60 می شود. سوال اصلی در این رخداد مهم تاریخی این است که آیا این تصمیم و عملکرد آقای بنی‌صدر در راستای منافع ملی بوده است یا دیدگاه مهندس بازرگان و یاران او در نهضت آزادی ایران که راهبرد خروج از قدرت و ایستادگی در داخل کشور و آگاهی بخشی را برای زمینه سازی اصلاح و ایجاد تحول در جامعه انتخاب کردند؟

5-    آقای بنی صدر در شرایط بحرانی جنگ قدرت در سال59 و احساس تنهایی، از حمایت سازمان مجاهدین خلق بهره گرفت و زمینه تشدید خشونت و بسته شدن فضای سیاسی پس از خرداد 60 را فراهم ساخت و مورد بهره‌برداری محافظه‌کاران قرار گرفت. در این باره، تاریخ قضاوت خواهد کرد. به نظر ما، آقای
بنی‌صدر و سازمان مجاهدین خلق در این امر مرتکب اشتباه تاریخی شدند. آنان باید تشخیص می‌دادند که در شرایط پس از انقلاب و حاکمیت روحانیت که از پشتیانی توده های مذهبی برخوردار بودند تقابل نظامی امکان پذیر نبود. این فرایند نیاز به یک تلاش آگاهی بخش و طولانی دارد. باید جامعه به آن آگاهی برسد تا زمینه اصلاح و تحول در جامعه فراهم شود. به نظر می رسد که آقای بنی صدر در مرحله بعد و جدا شدن از مجاهدین خلق، خود به این جمع بندی رسیده بود و در چهار دهه گذشته کوشش می‌کرد با توجه به محدودیت های خود، در این راستا عمل کند. 

6-    همچنین، به نظر می‌رسد که اشتباه راهبردی دیگر آقای بنی‌صدر خروج از کشور پس از خرداد 60 بود. اگر ایشان، همان طور که مهندس بازرگان و چند تن از نمایندگان مجلس در اوایل خرداد ماه در دیدار خصوصی به ایشان توصیه کردند که خودشان استعفا می‌دادند و در ایران می ماندند از خشونت های گسترده خرداد60 و خشونت های بعدی و بسته شدن فضای سیاسی جلوگیری بعمل می‌آمد و در داخل کشور می‌توانستند موثرتر به وظیفه آگاهی بخشی خود عمل کنند.

7-    جدایی آقای بنی‌صدر از شورای مقاومت ملی و سازمان مجاهدین خلق، در شرایطی که آنها
می‌خواستند در کنار صدام حسین و در تقابل با منافع ملی ایران قرار گیرند، نمودار درایت و نگاه راهبردی آن مرحوم در راستای منافع ملی بود. خدایش بیامرزد و او را مشمول آمرزش و رحمت بیکران خود قرار دهد.

محمد توسلی

دبیرکل نهضت آزادی ایران

24 مهر 1400

  



[1] آنان امتى بودند كه دورانشان سپرى شد؛ آنان [ نتيجه] دستاورد خويش را دارند و شما نيز[ نتيجه] دستاورد خويش را خواهيد داشت و مسئول اعمال آنان نخواهيد بود.

Friday, October 8, 2021

تسلیت نهضت آزادی درگذشت مهندس منصور سحابی

 

بسمه تعالی

انا لله و انا الیه راجعون

خاندان محترم سحابی

درگذشت برادر گرامی شادروان مهندس منصور سحابی،که انسانی متعهد و در تمام طول عمر خود خدمتگزار  ایرانیان  در راستای آزادی و آبادانی ایران عزیز در همان راهی همراه بود که بزرگوارانی مانند زنده‌یادان دکتر سحابی، مهندس بازرگان و آیت‌الله طالقانی پیمودند، موجب تالم و تاثر گردید.

نهضت آزادی ایران این فقدان دردناک را به خاندان بزرگ دکتر سحابی به ویژه برادران گرامی آقایان دکتر فریدون سحابی، مهندس سعید سحابی و مهندس حامد سحابی، خواهران و خانواده محترم و همه علاقمندان ایشان تسلیت می‌گوید و ضمن آرزوی سلامتی، صبوری و شکوری برای همه اعضای خانواده محترم و علاقمندان ایشان، برای آن مرحوم آمرزش و رحمت واسعه الهی مسئلت دارد.

نهضت آزادی ایران

15 مهر ۱۴۰۰